“Object of your own desire”

“Kanye West & Jay-Z? Sowieso dat we zeven keer neergeschoten worden. De Fans die hierop afkomen zijn vast allemaal gangleden van de “Bloods” of “Crips”. WRONG, meer dan 80% autochtoon, student, geen baggy-pants of gangkleuren. Na afloop was ik meer bezig met het verrassende publiek dan het optreden zelf.

Iedereen heeft wel een bepaald beeld van iets, en vaak is dat beeld mede dankzij de media door de jaren heen tot stand gekomen. Hierdoor kijken we vanuit een bepaalde hoek naar de wereld, waar ook vooroordelen uit ontstaan. Alle Duitsers graven kuilen, alle lesbiennes hebben kort haar en met korfbal wordt er gemengd gedouched. Maar in hoeverre is dit idee dat over de jaren ontstaan de waarheid, is het niet gedateerd, en kan de waarheid niet op een andere manier vertelt worden?

Toen ik voor het eerst naar discotheken ging, was er altijd een algemene of populaire regel: Je komt een club niet binnen als je Lonsdale of Karl Kani draagt. Lonsdale wordt namelijk gedragen door Skinheads, en die zijn racistisch en Karl Kani wordt gedragen door donkere “onruststokers”. Ik was deze ongeschreven regel eigenlijk helemaal vergeten. Totdat ik een interessant artikel vond dat mij hieraan deed denken.

Exactitudes oprichters Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek zijn beiden gefascineerd door de kledingvoorschriften die via een ongeschreven regel gelden voor verschillende groeperingen. Individuen proberen vaak uniek te zijn, maar onbewust sluiten ze zich alsnog aan bij een massa. Exactitudes is een bijzonder boek, en op hun website kan je een kijkje wat er allemaal in voorkomt. Je ziet doorsnee mensen van verschillende groepen. Die met het idee leven dat ze uniek en indiviueel zijn. De foto’s van Versluis en Uyttenbroek bewijzen het tegendeel. Zij laten zien dat we met onze kleding, hoe divers we het ook proberen te houden ons toch bij een bepaalde groep aansluiten.

“I am not a pawn, this is not a game of chess”

In het verhaal van Lex kan je lezen hoe hij niet geassocieerd wil worden met “Gabbers”, of in ieder geval, het stereotype beeld van gabbers. Ondanks dat hij zich niet typerend kleed, heeft hij nog steeds last van vooroordelen.

“Ik stond in de kroeg met een leuk meisje te praten, tot het moment dat ze vroeg naar wat voor soort muziek ik luister. Ik wist al wat komen ging, maar ik zei gewoon hardcore. Je zag haar gezicht meteen wegtrekken, en dat was eigenlijk het einde van onze leuke avond.”

“Ik ben wie ik ben, en als dat je niet aanstaat is het jammer. Het is vooral triest voor een ander, dat zij mij niet beter willen leren kennen omdat ze zelf zo kortzichtig zijn.”

De vraag “van wat voor soort muziek hou je eigenlijk” is vaak het moment waarop je een langdurige vriendschap kan maken of breken. Men krijgt dan namelijk al een bepaalt beeld van “hoe jij bent”, en dat beeld heb jij misschien niet eens gecreëerd of heeft überhaupt geen betrekking op jezelf.  Hou je van klassieke muziek dan ben je vast heel erg saai, luister je metal muziek, dan zul je wel een perverse, aggresieve geest hebben, of in Lex zijn geval: hou je van Hardcore? Dan ben je vast extreem rechts.

Dee Snider van de band Twisted Sister heeft hier ook mee te maken gehad. Het ging zelfs zo ver dat hij zijn muziek moest gaan verdediging in de rechtszaal:

De media laat maar een klein venster van “alles” zien en daardoor wordt er vaak maar 1 kant belicht. Negen van de tien keer zijn vooroordelen gebaseerd op een beeld dat de media gecreëerd heeft, niet uit eigen ervaring.

Vaak is dit een stereotype beeld, met andere woorden, een vaststaand beeld.

Shockrocker Marilyn Manson werd na de schoolshooting op Columbine ook als de grootste oorzaak van de tragedie gezien.

Als we Wiki mogen geloven, en dat doen we voor het gemak gewoon is een stereotype: “een overdreven beeld van een groep mensen dat vaak niet (volledig) overeenkomt met de werkelijkheid. Het is  een vooroordeel of negatief denkbeeld en wordt vaak gebruik als rechtvaardiging van bepaalde discriminerende acties. Het is een voorbeeld van een ecologische fout.”

De term stereotype zoal wij die hedendaags kennen en gebruiken is gepopulairiseerd door Walter Lippmann.

Hij ging er dan ook niet vanuit dat nieuws en de waarheid synoniemen van elkaar zijn. For Lippmann, the “function of news is to signalize an event, the function of truth is to bring to light the hidden facts, to set them in relation with each other, and make a picture of reality on which men can act.”

Hij is van mening dat ondanks journalisten objectief moeten zijn, hun versie van de waarheid nog steeds subjectief en gelimiteerd is hoe hij dat mengt met zijn realiteit: “The news, therefore, is “imperfectly recorded” and too fragile to bear the charge as “an organ of direct democracy”. Het is de waarheid dat er racisten rondlopen op hardcore evenementen, maar is het de realiteit dat de muziek en zijn aanhangers racisten zijn? Nee.

In zijn boek Public Opinion gaat hij dieper op het onderwerp stereotypes in. Ook vertelt hij over de rol van de media hierin en denkwijze van de maatschappij.

Edward Bernays was van mening dat het belangrijk het democratische belangen heeft om zaken op een bepaalde manier weer te geven: “The conscious and intelligent manipulation of the organized habits and opinions of the masses is an important element in democratic society” Meer over Bernays en zijn boek Propaganda vindt je hier.

Een bekent gezegde van Lippmann is: people are more apt to believe “the pictures in their heads” than come to judgment by critical thinking.” Humans condense ideas into symbols.” Burgers zouden volgens hem ook te egoïstisch zijn om ook maar iets te geven om publieke zaken, behalve als het dichtbij henzelf afspeelt.

Is de massa, waar ikzelf ook onder val, dan echt zo dom?

“I will do what I do best”

Dankzij dit blog heb ik de mogelijkheid gekregen om een kijkje te nemen in iemand anders zijn wereld. Wat ik ontdekt heb is dat ik, hoe hevig ik me er ook tegen verzet en het niet wil toegeven, heel erg in stereotypes denk. Diep van binnen geloof ik eerder in uitzonderingen, dan dat ik iedereen als een uniek individu te zien.

Wel sta ik voor alles open, zodat men de kans krijgt het tegendeel te bewijzen van het beeld dat ik in mijn hoofd geprent heb.

We moeten niet lui worden, en aangezien de media ervoor kiest kudde dieren te zijn en allemaal (met natuurlijk uitzonderingen daar) een kant te belichten moeten we vooral niet vergeten voor onszelf te denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s